Delegujesz a lista zadań tylko rośnie
Delegujesz zadanie. Krótko, konkretnie, bez lania wody. Wiesz, czego oczekujesz. Dla Ciebie to oczywiste.
Kilka godzin później… wraca. „Szybkie pytanko”. Nic wielkiego. Faktycznie szybkie. Tylko zaraz potem… wraca kolejne. I jeszcze jedno, „na wszelki wypadek”, „żeby się upewnić”.
Każde z osobna ma sens. Każde zabiera tylko chwilę.
Pod koniec dnia okazuje się, że temat, który miał być zdjęty z Twojej głowy, krążył wokół niej jak wygłodzony komar. W teorii delegowanie w startupie powinno odciążać foundera. W praktyce często kończy się większą liczbą mikrodecyzji niż wcześniej.
Możesz delegować tak, by temat naprawdę znikał z Twojego biurka
Wyobraź sobie, że przekazujesz zadanie i ono faktycznie przestaje być Twoje. Nie dlatego, że przestajesz interesować się rezultatem. Dlatego, że Twój człowiek po prostu rozumie, czego tak naprawdę potrzebujesz.
Nie dostajesz już serii „szybkich pytanek”. Dostajesz propozycję rozwiązania. Sensowną.
Nie jesteś już ostatnią instancją zatwierdzającą każdy szczegół. Jesteś punktem odniesienia co do kierunku.
Wcale nie dlatego, że dajesz bardziej szczegółowe instrukcje. Dlatego, że druga strona rozumie nie tylko „co ma zrobić”, ale „dlaczego to ma znaczenie” i „po czym poznać, że zrobiła to dobrze”.
Bo delegowanie nie zawodzi przez brak precyzji. Zawodzi przez brak kontekstu.
O tym, jak w praktyce wygląda delegowanie w startupie, gdy firma rośnie i founder przestaje być jedynym nośnikiem kontekstu, opowiadam szerzej w odcinku 3 serii Founder 2.0 dostępnej w wersji polskiej i angielskiej.
Bez kontekstu zadanie zawsze wróci
Na wczesnym etapie rozwoju biznesu cały kontekst mieszka w Twojej głowie. Wiesz, dlaczego temat jest ważny. Masz świadomość ograniczeń. Rozumiesz, które kompromisy są akceptowalne, a które nie. Ten kontekst działa jak skrót myślowy — to dlatego potrafisz podejmować decyzje tak szybko.
Kiedy delegujesz zadanie, przekazujesz fragment tej układanki. Druga osoba widzi wybrany przez Ciebie intuicyjnie fragment, ale nie widzi całego obrazu. Wtedy naturalne jest, że wraca po brakujące elementy.
To nie jest problem kompetencji Twoich ludzi. To naturalna reakcja na brak wystarczającego kontekstu. Przy niepełnym obrazie po prostu trudno jest podejmować decyzje samodzielnie.
Bez kontekstu ludzie zabezpieczają się pytaniami. Sprawdzają, czy dobrze rozumieją kierunek. Dopytują o szczegóły, bo nie chcą przestrzelić. Sprawdzają granice, bo nie wiedzą, gdzie kończy się ich odpowiedzialność. Dopytują o szczegóły, bo chcą mieć pewność, że tak samo jak Ty rozumieją, czym jest „dobra robota”.
Każde pytanie brzmi rozsądnie. Każde z osobna wydaje się drobiazgiem. Dopiero suma tych „drobiazgów” zaczyna Cię przytłaczać i sprawiać wrażenie, że delegowanie nie działa.
Delegowanie w startupie często wcale nie zawodzi na poziomie dokładności przekazywanych informacji. Zawodzi na poziomie kompletności kontekstu.
Bo jeśli używasz tylko części zestawu, efekt może nie być optymalny.
Co dalej?
O tym, jak delegować, by kontekst był wystarczający i jak sprawić, by zadania przestały wracać jak bumerang, opowiadam szerzej w odcinku 3 serii Founder 2.0, dostępnym w wersji polskiej i angielskiej.
A jeśli chcesz wspólnie popracować nad delegowaniem w Twojej firmie — pogadajmy.